ویژه مقاله مارها^^
مارها
پیتون ها فوری حمله می کنند و آنقدر قربانی را میفشرانند تا خفه شود و سپس آن را می بلعند و پس از بلعیدن 1 هفته طول می کشد تا قربانی در شکم مار هضم شود. این مار معمولا 7 تا 10 متر است. دندان های پیتون بسیااار چسبناک است و این به معنی آن است که وقتی قربانی به دندان های او چسبید دیگر نمی تواند فرار کند. او 75 کیلوگرم وزن دارد. این حیوان از فاصله ی 2 متری می تواند خود را به سر قربانی برساند. پیتون ها با این حال نیاز به کمک دارند( در معرض انقراض قرار دارند). و برای نبود طعه به سمت انسان ها رفته و آن هارا طعمه خود می کنند و این هم بی شک تقصیر ما انسان هاست.
زهر کبرای زهر افکن اگر به چشم حیوانی برخورد کند اول تورم کرده و سپس به طور موقت کور می شود.
بوآهای شنی در انتهای دم و در زیر دمشان چیزهایی الماسی شکل دارند که خیلی تیز است و مار با وارد کردن آن ها به بدن موجودی که اورا شکار کرده است می تواند به راحتی فرار کند. یعنی با فشار دادن آن به بدن شکارچی، شکارچی دردش می گیرد و امکان دارد 1 لحظه مار را ول کند و همین 1 لحظه برای مار بوآ کافی است تا فرار کند.
مارهای بوآ: سم این مار پس از ورود به بدن حیوان سیستم عصبی را بلافاصله از کار می اندازد و حیوان نمی تواند نفس بکشد.
قربانی مار کبری تنها می تواند نیم ساعت دوام بیاورد. کسانی که با مارهای کبری نمایش اجرا می کنند بلا های وحشتناکی بر سر این حیوان بی گناه می آورند. و برای مثال دندانش را می کشند و یا دهانش را می دوزند.
آناکوندا: آن ها خیلی عضلانی هستند. بدلیل وزن زیادضشان ردی از محلی که از آن عبور کرده اند به جای می گذارند. یک مسیر مارپیچ مثل خیابان. خیلی بزرگند بعضی هاشان آنقدر بزرگ هستند که می شود درونشان راه رفت. واقعااا بزرگ هستند. برخی از جفتگیری هایشان 4 هفته هم به طول می انجامد
. در این نوع ماده ها سنگین وزن ترند. این حیوان می تواند دهانش را تا 180 درجه باز کند و حیواناتی به بزرگی کپی بارا که 100 کیلوگرم وزن دارد را هم بخورد. یک آناکوندا می تواند آناکوندایی دیگر ار نیز بخورد. به این «همنوع خواری» می گویند. و او پرندگان و کروکدیل هارا و حتی انسان را نیز می خورد. یک آناکوندا برای خوردن شما به شما می پیچد و به شدتتت شمارا می فشراند. و چندین تن هم به شما فشار وارد می کند مثل اینکه یک فیل را بر روی سینه تان گذاشته باشند!
مارهای شگفت انگیز
مارهای پیتون و آناکوندا اگر بخوبی غذا بخورند می توانند به خوبی رشد کرده و یک ابر غول شوند.
آناکوندای سبز بزرگترین مار در دنیاست.
کوچکترین مار جهان یک ابرمار است. برای او یک قطره ی آب معادل حفره ای بسیااار بزرگ است که آب چندین هفته لازم برای بدن اورا تامین می کند. او از موریانه و مورچه ها تغذیه کرده و در زمین زندگی می کند. طول او 6 سانتی متر و قطرش 2/5 میلی متر است! ماده ی این نوع بدون نیاز به نر تولید مثل می کند.
دیده شده است که کورماری 1 سال تمام غذا نخورده و زنده مانده و مارها می توانند بدون آب مدت زیااادی زنده بمانند. مارهای کوچک و یا جوان به طور معمول هر هفته 1 بار یا ماهی یک بار شکار می کنند که این یک رژیم غذایی عادی در میان مارها می باشد.
زهر برای بهره اول به عنوان دفاعی نبوده بلکه به عنوان بالا بردن شانس شکار کردن مار است. عنصر زهر موجب هضم غذا عملا نمی شود بلکه قبل از هضم غذا به کار می آید این همان زهر است که بعدا به نوعی شیوه ی دفاعی و بالا بردن شانس شکار برای مارها تبدیل شده است.
خطرناک ترین نوع مارها ، مارهایی هستند که در اطرف ما زندگی می کنند، در نزدیکی ما.
مارها بیشتر از این که جان انسان هارا بگیرند جان بسیاری از انسان هارا نجات می دهند!
قبلا فکر می کردیم طعمه مار ها از طریق فشرده شدن در میان عضله های مار و له شدن می میرد اما تازگی دریافته ایم که مار طعمه خودرا سریع تر از آنچه ما فکرش را می کنیم می کشند با از کار انداختن قلبشان.
مار می تواند برای خوردن طعمه اش دهانش را 15 برابر بزرگ تر از سر خود باز کند!!
حرکت دم آنها هنگامی است که عصبی هستند.
مارهای زنگی نیز دم خودرا تکان می دهند و با این کار به هر چیزی که به آنها نزدیک شده باشد هشدار می دهند که خطرناک اند. شاید آنها نجیب ترین مارها باشند زیرا به کسی یا چیزی آسیب نمی رسانند مگر این که ضروری باشد.
مارهای صحرایی با مالیدن فلس هایشان بهم که صدایی خیلی بلند است به اطرافیان هشدار می دهند که وارد قلمروی آن ها نشوند.
نوعی کبرای اسپیتینگ می تواند زهر خودرا تا 3 متر هم پرتاب کند و اگر این زهر به پوست حیوان بخورد چیزی نمی شود مگر این که به جراحت باز بخورد و یا اگر به چشم حیوان مقابل مار بخورد چشمش کور می شود.
بیشتر مارهای مادر پس از به دنیا آوردن تخم هایشان آن هارا ول می کنند ! وظیفه ی مادر است که تخم هایش را در جایی امن به دنیا بیاورد.
نوعی مارها همانند مارهای بوآ می گذارند بچه هایشان در شکم شان از تخم درآمده و سپس آنهارا به دنیا آورند.
بچه مارها معمولا پس از 2 ماه از تخم در می آیند. فقط 200 نوع مار از 3000 نوع مار کشف شده خطر آفرین اند. اما نباید فراموش کرد که آنها چقدر برای اکوسیستم ضروری و مفید اند. نباید مضر بودن برخی از مارها مارا خشمگین کند. هییچ حیوانی هیچ نیت بدی ندارد و نمی خواهد مارا بکشد مارهم همانند حیوانات است. مضربودن مارها برایمان تقصیر آن ها نیست بلکه تقصیر ماست که چیزی زیاد از آنان نمی دانیم. و همین خطرناک ترین چیز ممکن در حیات است: عدم آگاهی!
* به یاد داشته باشیم که اگر مارها مفید نبودند هم اکنون نه من و نه شما زنده نبودیم!*
خب خب
این مقاله هم تموم شد:))
خوب بود؟
بخدااا خیلی واسش زحمت کشیدم همشن درسته اطلاعات غلط ندادم بهتون
و از جایی هم کپی ش نکردم همرووو خود خودم نوشتم
حالا تو کامنتا به علاوه ی نظرتون درمورد این مقاله بگید که آیا از این بعد تو وب از این مقاله ها بزارم؟
خب دیه کاری ندارم خدانگهدار تا پست بعدی